σχιζό metropolitans #10 – Τα ροδάκινα και η Θάτσερ

Μας είπαν λοιπόν οι Ενωμένοι Νέοι Αγρότες Ημαθίας, ότι σε μια πατριωτική προσπάθεια να συμβάλουν στην πάταξη της ανεργίας, κάλεσαν Έλληνες εργάτες για τη φετινή σεζόν του ροδάκινου, αλλά να που οι αχάριστοι δεν ανταποκρίθηκαν!1 Λίγο η βαριά δουλειά, λίγο το μεροκάματο που έχει πιάσει πάτο, λίγο η κουλτούρα των90s, ούτε 30 άτομα δεν μάζεψαν, ενώ οι τρεις λάκισαν από τη δεύτερη μέρα. Γιατί δεν χρειάζεται μόνο να είναι κανείς άνεργος, αλλά και πλήρως εξαθλιωμένος για να βγάλει στο σφυρί την εργατική του δύναμη. Και οι έλληνες ακόμα κρατάνε τον πάτο του βαρελιού για τους άλλους. Για αυτούς που, ως παρανομοποιημένοι εργάτες, μαζεύουν φράουλες με την εποπτεία της καραμπίνας και καταστέλλονται με πογκρόμ.Σκληρή δουλειά. Δεν είναι για μας. Να συνεχίσουν να την κάνουν οι Αλβανοί…”, είπαν και άλλαξαν κανάλι. Και όντως, η αλβανική αγορά ήταν αυτή που κάλυψε πάλι τις 4.800 θέσεις εργασίας στα ροδάκινα της Ημαθίας και της Πέλλας.

Πράγματι, οι έλληνες εργάτες δεν είναι τόσο εξαθλιωμένοι ακόμα, διαπιστώνει σχολιάζοντας το γεγονός ο Ανδρέας Δρυμιώτης2 συμβούλος επιχειρήσεων και πρωθυπουργών. Θυμώνει με το σνομπισμό των εγχώριων εργατών και θυμάται όταν ένας φίλος του υπουργός τού ζήτησε να εξετάσει 12 βιογραφικά καλών παιδιών, για τη μεγάλη εταιρεία που διηύθυνε. Όταν εξήγησε στα καλά παιδιά πώς έχει η δουλειά και τι κάνουν εκεί, τα καλά παιδιά δεν ξαναφάνηκαν. Ακόμα και όταν η επί χρόνια καθαρίστρια τον παρακάλεσε να πάρει το γιο της εξωτερικό, ο γιος σε μια βδομάδα είπε:καλύτερα άνεργος στο καφενείο”.

Τι διαφορά έχει η σκατοδουλειά στο χωράφι με ντάλα ήλιο και κουβάλημα, μάζεμα, κοψομέσιασμα για 23 ευρώ, με τη σκατοδουλεία σε μια από τις πιο κερδοφόρες εταιρείες με ανταγωνιστικούς υπαλλήλους, μεγάλες απαιτήσεις, βάρδιες και ελαστικό ωράριο για τα αντίστοιχα νόμιμα ψίχουλα; Ίσως ότι η πρώτη προορίζεται για το πλέον υποτιμημένο κομμάτι των εργατών. Αλλά και η δεύτερη δεν είναι για “καριερίστες”. Παρότι ο εν λόγω σύμβουλος μας λέει ότι πρέπει ή να έχεις μέσο βουλευτή ή να παρακαλέσεις και να πάρεις ως χάρη μια τέτοια θέση (και οι χάρες πληρώνονται αναλόγως), φαίνεται ότι κανείς δεν ήταν αρκετά απελπισμένος για να μην αρνηθεί το «κελεπούρι». Ως συνεπής και διορατικός τεχνοκράτης και ως νέος που παρακολουθούσε από τις εφημερίδες τις αγωνίες και τις αντιστάσεις των συνομηλίκων του, στην «εργασιακή αρένα» της Αγγλίας των ’60s και των70s, αντιλαμβάνεται πλήρως τις ανάγκες και τις λύσεις. Για να ορθοποδήσει το εγχώριο κεφάλαιο, απαιτείται να εξαθλιωθεί κι άλλο το εγχώριο προλεταριάτο. Τι καλά για τη βρετανική οικονομία που σώθηκε από τη Θάτσερ και τι κρίμα για την Ελλάδα που δεν έχει τέτοια φόνταΈτσι είπε ο σύμβουλος.

Μας είπαν λοιπόν οι Ενωμένοι Νέοι Αγρότες Ημαθίας, ότι σε μια πατριωτική προσπάθεια να συμβάλουν στην πάταξη της ανεργίας, κάλεσαν Έλληνες εργάτες για τη φετινή σεζόν του ροδάκινου, αλλά να που οι αχάριστοι δεν ανταποκρίθηκαν!1 Λίγο η βαριά δουλειά, λίγο το μεροκάματο που έχει πιάσει πάτο, λίγο η κουλτούρα των90s, ούτε 30 άτομα δεν μάζεψαν, ενώ οι τρεις λάκισαν από τη δεύτερη μέρα. Γιατί δεν χρειάζεται μόνο να είναι κανείς άνεργος, αλλά και πλήρως εξαθλιωμένος για να βγάλει στο σφυρί την εργατική του δύναμη. Και οι έλληνες ακόμα κρατάνε τον πάτο του βαρελιού για τους άλλους. Για αυτούς που, ως παρανομοποιημένοι εργάτες, μαζεύουν φράουλες με την εποπτεία της καραμπίνας και καταστέλλονται με πογκρόμ.Σκληρή δουλειά. Δεν είναι για μας. Να συνεχίσουν να την κάνουν οι Αλβανοί…”, είπαν και άλλαξαν κανάλι. Και όντως, η αλβανική αγορά ήταν αυτή που κάλυψε πάλι τις 4.800 θέσεις εργασίας στα ροδάκινα της Ημαθίας και της Πέλλας.

Πράγματι, οι έλληνες εργάτες δεν είναι τόσο εξαθλιωμένοι ακόμα, διαπιστώνει σχολιάζοντας το γεγονός ο Ανδρέας Δρυμιώτης2 συμβούλος επιχειρήσεων και πρωθυπουργών. Θυμώνει με το σνομπισμό των εγχώριων εργατών και θυμάται όταν ένας φίλος του υπουργός τού ζήτησε να εξετάσει 12 βιογραφικά καλών παιδιών, για τη μεγάλη εταιρεία που διηύθυνε. Όταν εξήγησε στα καλά παιδιά πώς έχει η δουλειά και τι κάνουν εκεί, τα καλά παιδιά δεν ξαναφάνηκαν. Ακόμα και όταν η επί χρόνια καθαρίστρια τον παρακάλεσε να πάρει το γιο της εξωτερικό, ο γιος σε μια βδομάδα είπε:καλύτερα άνεργος στο καφενείο”.

Τι διαφορά έχει η σκατοδουλειά στο χωράφι με ντάλα ήλιο και κουβάλημα, μάζεμα, κοψομέσιασμα για 23 ευρώ, με τη σκατοδουλεία σε μια από τις πιο κερδοφόρες εταιρείες με ανταγωνιστικούς υπαλλήλους, μεγάλες απαιτήσεις, βάρδιες και ελαστικό ωράριο για τα αντίστοιχα νόμιμα ψίχουλα; Ίσως ότι η πρώτη προορίζεται για το πλέον υποτιμημένο κομμάτι των εργατών. Αλλά και η δεύτερη δεν είναι για “καριερίστες”. Παρότι ο εν λόγω σύμβουλος μας λέει ότι πρέπει ή να έχεις μέσο βουλευτή ή να παρακαλέσεις και να πάρεις ως χάρη μια τέτοια θέση (και οι χάρες πληρώνονται αναλόγως), φαίνεται ότι κανείς δεν ήταν αρκετά απελπισμένος για να μην αρνηθεί το «κελεπούρι». Ως συνεπής και διορατικός τεχνοκράτης και ως νέος που παρακολουθούσε από τις εφημερίδες τις αγωνίες και τις αντιστάσεις των συνομηλίκων του, στην «εργασιακή αρένα» της Αγγλίας των ’60s και των70s, αντιλαμβάνεται πλήρως τις ανάγκες και τις λύσεις. Για να ορθοποδήσει το εγχώριο κεφάλαιο, απαιτείται να εξαθλιωθεί κι άλλο το εγχώριο προλεταριάτο. Τι καλά για τη βρετανική οικονομία που σώθηκε από τη Θάτσερ και τι κρίμα για την Ελλάδα που δεν έχει τέτοια φόνταΈτσι είπε ο σύμβουλος.

1. Θανάσης Χρήστου, “27 Έλληνες έναντι 4.800 Αλβανών!”, Έθνος, 05-07-12.

2 Ανδρέας Δρυμιώτης, “Πόσοι είναi οι πραγματικοί άνεργοι;”, Καθημερινή, 26-05-12.


Αρέσει σε %d bloggers: