σχιζό metropolitans #3 – Eίναι ευκαιρία σου λέω… να γίνουμε Cyborg

Eίναι ευκαιρία σου λέω…

 

 

«Στην πραγματικότητα, η αντικαπνισματική εκστρατεία αποτελεί το μεγαλύτερο εγχείρημα ελέγχου συνειδήσεων στην ιστορία της ανθρωπότητας. Ο πειθαρχημένος άνθρωπος που δεν καπνίζει, δεν πίνει, γυμνάζεται τακτικά, διατρέφεται υγιεινά, έχει προσεκτική ερωτική συμπεριφορά και ακολουθεί πιστά τις εντολές της λεγόμενης «προληπτικής ιατρικής», αποτελεί σήμερα το πρότυπο του επιθυμητού πολίτη-καταναλωτή. Μεταξύ των άλλων και γιατί δεν διαθέτει χρόνο να ασχοληθεί με τίποτα άλλο, εκτός από τον μέχρι θανάτου υγιή εαυτό του»1.

 

 

Το έχουμε καταλάβει ότι το κράτος δεν έχει καιρό και όρεξη για «περιττά έξοδα». Εκείνοι μάλιστα που έτυχε να σπάσουν το χέρι τους, να κάνουν κάποια εγχείριση ή τέλος πάντων να δουν τα πράγματα από μέσα, το ένιωσαν (στην κυριολεξία) στο πετσί τους. Τα νοσοκομεία δεν έχουν ούτε γάζες, οι γιατροί και οι νοσηλευτές δουλεύουν ακατάπαυστα γιατί δεν προσλαμβάνεται το αναγκαίο προσωπικό και οι δημοσιογράφοι μας λένε ότι πρέπει να είμαστε προσεκτικοί γιατί αυτές δεν είναι εποχές για να αρρωστήσει κανείς. Δεν πρόκειται, όμως, για μια παροδική κατάσταση ή για κάποιου είδους αμέλεια (να φανταστούμε, άραγε, ότι το υπουργείο Υγείας «ξέχασε» να πληρώσει τους προμηθευτές νοσοκομειακού υλικού ή να προκηρύξει νέες θέσεις εργασίας;). Αντίθετα πρόκειται για μια άκρως συντονισμένη και καλά σχεδιασμένη καταστροφή του δημόσιου συστήματος υγείας που καθόλου άσχετη δεν είναι με την επίθεση ενάντια στην εργατική τάξη. Και πώς θα μπορούσε, άλλωστε, μιας και αφορά την αναπαραγωγή αυτής της τελευταίας συμπληρώνοντας κατά συνέπεια το ολομέτωπο σφυροκόπημα σε βάρος της.

 

Τι να γίνει όμως; Διανύουμε περίοδο κρίσης. Κάτι που σημαίνει ότι πρέπει να γίνουμε πιο «αυτάρκεις» και ανθεκτικοί∙ πρέπει να είμαστε ανά πάσα στιγμή έτοιμοι να αποδείξουμε ότι δικαιούμαστε να μας περιθάλψουν. Κι αφού η νοσηλεία και η θεραπεία θα αποτελούν κάτι σαν επιβράβευση για την προηγούμενη καλή συμπεριφορά μας (σαν να λέμε όποιος έπινε, κάπνιζε ή έτρωγε λιπαρά μάλλον θα πρέπει να ξεχάσει ό,τι ως τώρα θεωρούσε δεδομένο ή στην καλύτερη περίπτωση να βρει τρόπο ώστε να είναι σε θέση να πληρώσει αδρά για την παροχή ιατρικών υπηρεσιών όταν τις χρειαστεί) τότε το βάρος θα πέσει στην πρόληψη: «υπό τον τίτλο «προληπτική ιατρική» η κρατική πολιτική της υγείας στον δυτικό κόσμο κατευθύνεται όχι πια μόνο στην θεραπεία αλλά στην πρόληψη η οποία μεταφράζεται στην επέμβαση του ιατρικού κατεστημένου στην προσωπική ζωή, τις συνήθειες, τις συμπεριφορές. Πρέπει όλοι να ακολουθούν την «νόρμα» και να μην παρεκκλίνουν από αυτήν, πρέπει όλοι να μείνουμε μακριά από καταχρήσεις: όχι τσιγάρο, όχι ποτό, όχι σεξ. Οι κλασικές παμπάλαιες πουριτανικές-φασιστικές εντολές σε νέα συσκευασία και «επιστημονική» επικύρωση. Οι τακτικοί προληπτικοί έλεγχοι των υγιών εγγυώνται ότι οι παρεκκλίσεις θα αντιμετωπιστούν έγκαιρα, οι «παραβάτες» θα συνετιστούν. Η υγεία είναι πλέον ατομική ευθύνη του καθενός και κατά συνέπεια θα είναι ένοχος και παραβάτης αν δεν «αυτοεπιτηρείται» διαρκώς. Οι ιατρικοί φάκελοι που μετά από μερικές δεκαετίες χρήσης αποτελούν ίσως την μεγαλύτερη βάση δεδομένων παρακολούθησης του πληθυσμού, διογκώνονται περαιτέρω αποτελώντας ένα υλικό που μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τον έλεγχο και διαχωρισμό των δυτικών υπηκόων. Η υγεία έχει μετατραπεί σε ένα όπλο πολιτικού ελέγχου του πληθυσμού μεγάλης κλίμακας και η αντικαπνιστική εκστρατεία είναι ένα κομμάτι αυτού του ελέγχου. Οι συνήθειες, οι συμπεριφορές, οι νοοτροπίες, πρέπει να ακολουθούν την επιβαλλόμενη νόρμα και αυτό πρέπει να το εσωτερικεύσει και να το ακολουθεί όλος ο πληθυσμός, αν αυτό δεν «δουλέψει» υπάρχει πάντα η καταγγελία από τον ρουφιάνο δίπλα σου ενώ οι κρατικές απαγορεύσεις συμπληρώνουν το σκηνικό: η αντικαπνιστική εκστρατεία είναι κομμάτι της σύγχρονης διαχείρισης της υγείας και της ιδεολογίας της του υγειινισμού, οι οποίες βρίσκονται στην πρώτη γραμμή της επέλασης του νέου ολοκληρωτισμού, του φασισμού του 21ου αιώνα που διαβρώνει κατά κύματα τις δυτικές κοινωνίες. Δημιουργεί διαχωρισμούς και αποκλεισμούς πληθυσμών, δαιμονοποιήσεις και στιγματισμούς, πειθαρχήσεις και ελεγκτικούς μηχανισμούς το κατάλληλο υπέδαφος δηλαδή, για νέους κύκλους βαρβαρότητας»2.

 

 

… να γίνουμε Cyborg

 

 

Από τη στιγμή, λοιπόν, που δυσκολευόμαστε να σκεφτούμε σαν εργάτες, μπορούμε να αρχίσουμε να μετατρεπόμαστε σε Cyborg. Όχι τίποτε άλλο, αλλά για να βοηθήσουμε το κράτος να συνεχίσει απρόσκοπτα τις δουλειές του, χωρίς να μας έχει συνέχεια έννοια (αν και πόσο καπνίσαμε, αν και πόσο ήπιαμε…). Να είμαστε εμείς απόλυτα υπεύθυνοι για ό,τι μας συμβεί, να έχουμε τα ανταλλακτικά μας πάντα μαζί μας και αν «μας πιάσει λάστιχο» να το αλλάζουμε επί τόπου. Έτσι, δεν θα μας λείπουν οι γάζες γιατί πολύ απλά τα βιονικά μας σώματα δεν θα γνωρίζουν τι είναι πληγή∙ δεν θα μας λείπει ο γύψος γιατί θα έχουμε ευλύγιστα μέλη από σιλικόνη που δεν θα μασάνε με τίποτα. Και το βασικότερο, θα είμαστε διαρκώς σε επιφυλακή, θα ακολουθούμε πιστά το πρόγραμμα των απαγορεύσεων και θα προσπαθούμε να επιβάλουμε τις υπέροχες συνήθειές μας σε όσους «έχουν μείνει πίσω». Με αυτό τον τρόπο και η «προληπτική ιατρική» θα επιτύχει τους στόχους της και το κράτος θα γλιτώσει από τη γκρίνια, τις αρρώστιες και τις «τρελές μας απαιτήσεις». Παράλληλα, θα ανοίξουν οι δουλειές για όσους έχουν σπουδάσει βιοτεχνολογία, νανοτεχνολογία, νευροεπιστήμες και ό,τι άλλο ακατανόητο (αλλά πολλά υποσχόμενο…) αντικείμενο υπάρχει σήμερα. Για να μπορέσουν κι αυτά τα παιδιά να ασκήσουν επιτέλους το επάγγελμά τους∙ για να μπορέσουν να επιστρέψουν στη μαμά Ελλάδα που λόγω της «υπανάπτυξής» της τόσα χρόνια τα ανάγκαζε να φύγουν στο εξωτερικό∙ για να ησυχάσει και η Καθημερινή που δεν αντέχει άλλο να βλέπει τους «εγκεφάλους» της χώρας να χαραμίζονται ή να ξενιτεύονται.

1 Ο κύριος Πιτσιλίδης που τα γράφει αυτά (Καθημερινή, 31/08/2010) δεν είναι κανένας «τυχαίος». Με θητεία σε φαρμακευτικές εταιρείες και διευθυντής σήμερα του περιοδικού εκλαϊκευμένης ιατρικής popular Medicine, μόνο ως εχθρός του καπιταλισμού δεν μπορεί να κατηγορηθεί από κανέναν…

2 Το απόσπασμα προέρχεται από την προκήρυξη σχετικά με την απαγόρευση του καπνίσματος που έβγαλε η αντιφασιστική συνέλευση autonome antifa και μοίρασε στην πόλη της Αθήνας τον Σεπτέμβρη του 2010.


Αρέσει σε %d bloggers: