σχιζό metropolitans #4 – Ένα «τέρας» που το έλεγαν τρόικα

Ο κυρίαρχος λόγος, ο οποίος συχνά παίρνει και τη μορφή της σαχλαμαροκουβέντας για-να-περνάει-η-ώρα, θέλει την Ελλάδα να έχει «χάσει μέρος της εθνικής της κυριαρχίας» από τότε που μπήκε στο ΔΝΤ και μετά. Θέλει, αυτός ο λόγος, όλα τα μέτρα που παίρνει το ελληνικό κράτος ενάντια στην εργατική τάξη να λαμβάνονται καθ’ υπαγόρευση της περίφημης τρόικας. Η ελληνική κυβέρνηση και τα ελληνικά αφεντικά (σε στυλ άτακτου παιδιού υποτίθεται) είναι απλώς κάτι υποταγμένοι στις ξένες δυνάμεις που δεν υπερασπίζονται τα «εθνικά συμφέροντα». Γιατί τα κάνει, όμως, αυτά η τρόικα; Γιατί έχει κακία μες την ψυχή; Γιατί οι επικεφαλής είχαν δύσκολα παιδικά χρόνια; Είναι τελικά η τρόικα κάποιου είδους μυθικό τέρας;

Όταν, φυσικά, είναι να τα βάλουμε κάτω, ξέρουμε πολύ καλά ποιος τον πληρώνει τον λογαριασμό αλλά, κανείς δεν κάθεται να σκεφτεί ποιος τον εισπράττει. Ποιος, δηλαδή, κερδίζει από τις μειώσεις στους μισθούς; Ποιος κερδίζει από την εισαγωγή των ατομικών διαπραγματεύσεων; Ποιος κερδίζει από την απελευθέρωση των απολύσεων και τη μείωση/κατάργηση των αποζημιώσεων; Η τρόικα ή τα ελληνικά αφεντικά; Και ποιος κερδίζει από την αύξηση των φόρων που για κάποιους είναι ΦΠΑ και για κάποιους περαίωση; Ποιος τέλος πάντων κερδίζει από την κατάργηση του έμμεσου μισθού και τη στρατιωτικοποίηση της εργασίας; Ποιος κερδίζει από το πλημμύρισμα των δρόμων με μπάτσους; Μήπως ο κύριος Πολ Τόμσεν και όχι τα ελληνικά αφεντικά και οι ελληνικές τράπεζες;

Αν το μέλλον που μας επιφυλάσσουν είναι εφιαλτικό, αυτό συμβαίνει γιατί η εργατική τάξη είχε εγκαταλείψει τους αγώνες εδώ και δεκαετίες και σε μια τέτοια κατάσταση μπορεί να είναι παρήγορο να μοιρολογά κανείς για το κακό που τον βρήκε, για το κακό που ήρθε «από έξω». Μπορεί να είναι παρήγορο, αλλά δεν σημαίνει πως έχει και καμία σχέση με την πραγματικότητα.


Αρέσει σε %d bloggers: