σχιζό metropolitans #4 – Οι «κοιτίδες του πνεύματος» απειλούνται

«Απεγνωσμένοι καλλιτέχνες», θεατράρχες και γκαλερίστες του Μεταξουργείου, πλαισιωμένοι από προέδρους πολιτιστικών συλλόγων «σε κατάσταση αλλοφροσύνης», αγανακτισμένους –απλούς– κατοίκους, που «φοβούνται να βγούν από τα σπίτια τους» και φυσικά επιχειρηματίες, συναντήθηκαν με την ηγεσία της αστυνομίας για να βροντοφωνάξουν όλοι μαζί «πάρτε τους από ‘δω!»1. Και επειδή οι άνθρωποι της τέχνης, που αρέσκονται να αντιλαμβάνονται τον εαυτό τους μέσα από τις «ελευθεριακές ιδέες τους και το επαναστατικό πνεύμα», φέρουν μια γνώμη μεγαλύτερης βαρύτητας για το κοινωνικό και το πολιτιστικό ιδεώδες, πρωτοστάτησαν της εκρήξεως, δικαιολογώντας κραυγάσματα, όπως «να ανοίξουν δύο νησιά και να τους ρίξετε όλους μέσα», απαιτώντας «αστυνομία», «περιπολίες» και άμεση «εκκαθάριση» και φωταγωγώντας με τη λάμψη τους το σκηνικό εκτάκτου ανάγκης… Όμως δεν είναι αυτά τα φωταγωγημένα κραυγάσματα, που σηματοδοτούν τη χρησιμότητα της καλλιτεχνικής πρωτοπορίας στη σύνθεση του προσώπου του φασισμού στην περιοχή. Λίγα χρόνια πριν, για παράδειγμα, στο επενδυτικό σχέδιο, που έδρασε μαζί με το καλλιτεχνικό projectRemap”, την πλειοψηφία των εκθεσιακών χώρων αποτελούσαν εγκαταλελειμένοι βιομηχανικοί χώροι και εργαστήρια, όπου έμεναν άστεγοι και μετανάστες, οι οποίοι εκτοπίστηκαν βίαια για χάρη της «Τέχνης», ενώ άλλοι κάτοικοι εξαναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τα κτήρια, μετά από διακοπή της ηλεκτροδότησης, που επέβαλε ο νέος επενδυτής.

1 Ελευθεροτυπία 1 /10 / 2010, της ΙΩΑΝΝΑΣ ΚΛΕΦΤΟΓΙΑΝΝΗ

ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΑΠΕΓΝΩΣΜΕΝΩΝ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΩΝ ΜΕ ΤΗΝ ΗΓΕΣΙΑ ΤΗΣ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ

Το γκέτο του κέντρου διώχνει θέατρα και γκαλερί”

 


Αρέσει σε %d bloggers: