σχιζό metropolitans #9 – Ένας κρατήρας για τη συριακή εξέγερση

Τη μια μέρα ο απεσταλμένος του ΟΗΕ, Κόφι Ανάν, εκφράζει την ανησυχία του για τη βία που παραμένει σε “μη αποδεκτά επίπεδα” (μάλιστα· έτσι ακριβώς) και διατυπώνει τους φόβους του ότι η Συρία οδεύει ολοταχώς προς τον εμφύλιο πόλεμο. Και την άλλη μέρα, οι πολύνεκρες βομβιστικές επιθέσεις που πραγματοποιούνται στη Δαμασκό φέρνουν όλο και πιο κοντά το ενδεχόμενο της εμφύλιας σύγκρουσης. Με κάτι τέτοια, ο στόχος του καθεστώτος Άσαντ (δηλαδή ο αλληλοσκοτωμός των διαφόρων κοινοτήτων που ζουν στο συριακό έδαφος) που επί έναν χρόνο βομβαρδίζει κατοικημένες πόλεις, συλλαμβάνει, φυλακίζει και εφαρμόζει κάθε είδους βασανιστήρια σε όποιον τολμάει να συμμετάσχει σε αντικυβερνητική διαδήλωση, φαίνεται ολοένα και πιο “εφικτός”. Ενός καθεστώτος που έχει υιοθετήσει την ωμή βαρβαρότητα ως την πλέον “αποτελεσματική” μέθοδο άσκησης πολιτικής· ενός καθεστώτος που έχει καταφέρει συντριπτικά πλήγματα στην εξέγερση που ξέσπασε τον Μάρτη του 2011, οργανώνοντας την καθολική επίθεση που εξαπολύουν οι δυνάμεις του στρατού και ουσιαστικά “παραδίδοντας μαθήματα” αντεπανάστασης. Γιατί περί αυτού πρόκειται. Περί μιας άκρως συντονισμένης αντεπανάστασης που τσακίζει (στην κυριολεξία) ένα κομμάτι της συριακής κοινωνίας, διαμορφώνοντας τις συνθήκες για μια διαρκή εμπόλεμη κατάσταση.

 

Οι βομβιστικές επιθέσεις της 10ης Μαΐου που γκρέμισαν την πρόσοψη ενός κτιρίου των στρατιωτικών υπηρεσιών ασφαλείας είναι ό,τι ακριβώς χρειαζόταν το καθεστώς. Γι’ αυτό και οι αξιωματούχοι έσπευσαν να δηλώσουν ότι πρόκειται για δουλειά των αντικαθεστωτικών, οι οποίοι σε συνεργασία με “εξωτερικές δυνάμεις” αποσκοπούν τάχα στην αποσταθεροποίηση της χώρας. Να πως από τη μια στιγμή στην άλλη η δολοφονική στρατιωτική μηχανή ενός κράτους μπορεί να μετατραπεί σε “αθώα περιστερά” που δέχεται “έξωθεν απειλές”, την ώρα μάλιστα που συνεχίζει να βομβαρδίζει την πόλη Χομς. Να πως με μερικά κιλά δυναμίτη, έναν κρατήρα στο οδόστρωμα, δεκάδες νεκρούς και εκατοντάδες τραυματίες μπορεί ο Άσαντ και οι κολλητοί του να τρίβουν τα χέρια τους ικανοποιημένοι, υποσχόμενοι ότι θα εντείνουν ακόμα περισσότερο το σφυροκόπημα εναντίον όσων τους αμφισβητούν. Γιατί, βέβαια, σημασία δεν έχει το γεγονός ότι δεν ήταν ο ίδιος ο Σύρος πρόεδρος που πυροδότησε τους εκρηκτικούς μηχανισμούς (ή μπορεί και να ήταν, δεν ήμασταν παρόντες για να βάλουμε το χέρι μας στη φωτιά…), αλλά το γεγονός ότι είναι αυτός και οι συσχετισμοί δύναμης που εκπροσωπεί που ωφελούνται από μια τέτοια ενέργεια. Οπότε, κάτι παραπάνω θα ξέρουν οι αντικαθεστωτικοί που ξεκαθάρισαν από το πρώτο κιόλας λεπτό ότι δεν έχουν καμία σχέση με την υπόθεση, αναγνωρίζοντας ότι ο μόνος που μπορεί να βγει κερδισμένος από αυτό το μακελειό είναι ο κύριος που προαναφέραμε και οι φίλοι του.


Αρέσει σε %d bloggers: