σχιζό metropolitans #1 – 9 σφαίρες στον περαστικό, αίσθημα ασφάλειας λέγεται αυτό…

Οι μπάτσοι που έστησαν την επιχείρηση σύλληψης κάποιων ληστών στις 16 Φλεβάρη στον Βύρωνα φύλαγαν 9 σφαίρες για την πλάτη του 25χρονου περαστικού υδραυλικού, Nίκου Τόντι. Γιατί είναι προφανές πως αν ο Τόντι δεν ήταν υδραυλικός και φόραγε κουστούμι, τότε δεν θα έμοιαζε με «ληστής»∙ τότε οι μπάτσοι δεν θα «μπερδεύονταν» και τώρα θα ζούσε. Έτσι είναι, όμως∙ στον «πόλεμο κατά του εγκλήματος» που εξήγγειλε το κράτος, ο εχθρός βρίσκεται παντού. Κι αν κάποτε οι μπάτσοι γύρναγαν και παρενοχλούσαν τους μετανάστες ή όποιον δεν ταίριαζε με ό,τι εκείνοι θεωρούσαν ευπρεπή εμφάνιση, τώρα πια το πράγμα «αναβαθμίζεται». Με τα ίδια κριτήρια, οι «εμφανισιακά ύποπτοι» θα τρώνε σφαίρες, όντας οι παράπλευρες (ή και ολομέτωπες) απώλειες του ταξικού πολέμου.
Ωστόσο, θα ήταν λάθος σε αυτό το σημείο να αρχίσουμε να μιλάμε για τη ψυχοσύνθεση των μπάτσων που κυκλοφορούν στους δρόμους. Να πούμε πως είναι φασίστες, πως είναι ψυχικά λούμπεν και βίαιοι, όχι γιατί δεν είναι, αλλά γιατί εδώ δεν είχαμε να κάνουμε με έναν «βαρεμένο» που απλώς έκανε «του κεφαλιού του». Αναφερόμαστε σε μια επιχείρηση της αστυνομίας. Δηλαδή κάποιος σε ένα γραφείο κάθισε, το σκέφτηκε, το οργάνωσε κι έκρινε πως δεν τρέχει τίποτα να αμολήσει τα σκυλιά του μες το μεσημέρι να αρχίσουν να πυροβολούν αδιακρίτως σε ένα πολυσύχναστο μέρος. Δεν έχουμε, άλλωστε, να κάνουμε με τον «πόλεμο κατά του εγκλήματος»;

Γι’ αυτό κι ο υπουργός των μπάτσων δεν ζήτησε συγνώμη∙ δεν μίλησε για «λάθος», αλλά αντ’ αυτού προτίμησε να μιλήσει για «πόλεμο». Άμα έχουμε πόλεμο, αν είμαστε μια πόλη υπό πολιορκία «λογικό» (λέει, ο κύριος Μιχάλης) δεν είναι να πεθαίνουν και άμαχοι; Οπότε, καθίστε στα αυγά σας (λέει και πάλι). Και για να είναι σίγουρος ότι τον καταλάβαμε, στη συνέχεια εξαγγέλλει την πρόσληψη άλλων 12.000 μπάτσων. Μας ζητάει, εν ολίγοις, να εμπεδώσουμε πως δεν έχουμε να περιμένουμε τίποτα άλλο. Εδώ (λέει) δεν υπάρχουν λεφτά για γιατρούς, δασκάλους, επιδόματα, μισθούς∙ υπάρχουν λεφτά μόνο για μπάτσους. Μας εξοικειώνει με τη στρατιωτικοποίηση της καθημερινότητας. Ένστολοι και μη, αλλά πάντα ένοπλοι, θα έχουν το δικαίωμα να κάνουν ό,τι θέλουν, όπου θέλουν και κανείς δεν θα τους ζητάει το λόγο.

Σε αυτή την κοινωνία, αυτή τη συγκεκριμένη στιγμή υπάρχουν αρκετοί που όταν ακούνε τέτοιες «ομορφιές» καταλαβαίνουν πάρα πολύ καλά και τι ακριβώς σημαίνουν∙ υπάρχουν αρκετοί που μισούν τους μπάτσους, ενώ ταυτόχρονα καταλαβαίνουν ποια είναι η δουλειά τους. Και, φυσικά, δουλειά τους δεν είναι ο «πόλεμος κατά του εγκλήματος», γιατί οι ίδιοι οι μπάτσοι, το ίδιο το κράτος είναι πια το έγκλημα. Προφανώς, ο καθένας από αυτούς έχει και τους δικούς του ταξικούς λόγους για να μισεί την αστυνομία.

Υπάρχουν, όμως, εξίσου πολλοί οι οποίοι επίσης καταλαβαίνουν καλά τι λένε και οι οποίοι ζητάνε από την αστυνομία «μηδενική ανοχή». Κάτι που σημαίνει ότι δεν έχουν πρόβλημα με το να δολοφονηθούν και μερικοί γείτονές τους από τους μπάτσους. Προφανώς, κι αυτοί έχουν τα δικά τους συμφέροντα τα οποία και υπερασπίζονται με τη βία των μπάτσων. Μήπως άραγε όσο βαθαίνει η κρίση, δεν οξύνεται και η βία στο εσωτερικό της κοινωνίας; Δεν αυξάνει η πόλωση;


Αρέσει σε %d bloggers: